עדינה בר־און פעילה כאמנית מופע בישראל ובעולם מאז תחילת שנות ה־70. עבודתה דנה בקשרים שבין תופעות תרבותיות לבין דפוסי התנהגות בחברה. בעבודותיה מסבה בר־און את תשומת הלב להיבטים קונפליקטואליים בכינון זהות, ומבקשת להניע את הצופה לחשיבה ביקורתית, למעורבות ולתחושת אחריות על המתרחש. את נושאים אלה מביאה בר־און לקדמת הבמה תוך שימוש בגופה ובקולה.

עבודתה החדשה וכל מה שלא נאמר תעלה בבכורה במרכז לאמנות עכשווית תל אביב יפו.

ההבנה מתרחשת בשקט שבין כל תנועה של הגוף ובהשהיה של כל מחווה; בהיסוס שבדיבור ובעצירה של המילים בסוף כל משפט וגם – בבהייה. בשל הסובייקטיביות החרישית של החשיבה דווקא השקט של הבין לבין הוא המשמעותי להוויה העצמית של זה – החושב.
-עדינה בר־און
تعمل عدينة بار־أون كفنانة أداء في إسرائيل والعالم منذ أوائل السبعينيات. يناقش عملها الروابط بين الظواهر الثقافية وأنماط السلوك في المجتمع. في عروضها، تسلّط الضوء على الجوانب المتعارضة في تشكيل الهوية، وبذلك تحفّز المشاهدين على التفكير النقدي، والمشاركة، والشعور بالمسؤولية تجاه ما يجري حوله. وتطرح هذه القضايا في الواجهة عبر استخدام جسدها وصوتها.

سيُعرض عملها الجديد "وكل ما لن يُروى" لأول مرة في المركز للفنون المعاصرة تل أبيب–يافا.

> يحدث الفهم في الصمت بين كل حركة للجسد وفي التوقف عند كل إيماءة؛ في التردد أثناء الكلام وتوقّف الكلمة في نهاية كل جملة، وكذلك – في النظرة الثابتة. وبفعل الذاتية الصامتة للتفكير، فإن الصمت الكامن في المسافة بين الأشياء هو الأكثر أهمية لتجربة الذات المفكرة.

— عدينة بار־أون

Adina Bar-On has been an active performance artist in Israel and abroad since the early 70s. Her work discusses the connections between cultural phenomena and patterns of behavior in society. In her performances she draws attention to conflicting aspects in identity formation thus motivating her viewers to critical thinking, involvement, and a sense of responsibility for what is happening. She brings these issues to the forefront by using her body and voice.

Her new work And all which won`t be told will premiere at the Center for Contemporary Art Tel Aviv–Yafo.

Understanding occurs in the quiet between each movement of the body and at the pause at every gesture; in the hesitation while one is speaking and the word`s halt at the end of each sentence and also - in the gaze. Due to the silent subjectivity of thought, it is precisely the quiet of the in-between that is so significant to the experience of the self who is thinking.
-Adina Bar-On